dziurawcałym

Szczęka mi odpadła, kiedy przeczytałem zapis rozmowy Lecha Kaczyńskiego z Radkiem Sikorskim. Najpierw było śmiesznie, ale tylko przez chwilę.

Kaczyński uporczywie dopytywał się czy Sikorski jest tlumaczem, czy tłumaczył rozmowę telefoniczną Tuska o tarczy antyrakietowej. Prawdopodobnie pytał o to, bo podejrzewał że Sikorski tłumacząc mógł zmieniać treść wypowiedzi. Takie podejrzenie może zrodzić się tylko w paranoicznej głowie kogoś, kto w ząb nie zna obcego języka i podejrzewa że ktoś może spłatać mu tłumaczeniowego figla. Być może według Kaczyńskiego w takich rozmowach wszystko zależy od tłumacza. Może rzeczywiście sztaby doradców czuwających nad takimi rozmowami nic nie mają do powiedzenia a tłumacze są szarymi eminencjami światowej polityki? Czyżby kolejny układ? Jego demaskowanie na globalną skalę pewnie nie powiedzie się, bo Anna Fotyga, prezydencki spec od transalacji, też ma językowe lekcje do odrobienia (pamiętacie „hardcore negotiators”?).

Inna sprawa to sam wyciek zapisu rozmowy. Prowadzono ją w antypodsłuchowej komnacie Biura Bezpieczeństwa Narodowego, miejscu – teoretycznie – najbezpieczniejszym z bezpiecznych, skąd nic nie ma prawa się wydostać. I co? Mamy stenogram w gazecie. Czy skoro tak tajne sprawy wyciekają na zewnątrz, nasze państwo jest bezpieczne? Prawdopodobnie złamano tu prawo. Czy ktoś za to odpowie? Ciekawie pisze o tym Internetowy Obserwator Mediów.